Aardige schunnige boekjes

Het aardigste schunnige boekje dat ik gisteren gevonden heb, was de Catéchisme libertin van mejuffrouw Anne-Josèphe Théroigne de Méricourt. Het verscheen voor het eerst in 1791 en had meteen succes, dit handboek voor hoertjes.
Ook heel aardig was L’anti-Justine van Nicolas-Edmé Restif de la Bretonne (1734-1806) aan te treffen, dat iedereen die wel eens een Frans boek leest wel kent.
Wat me opvalt: de adellijk klinkende namen der Franse eroticaschrijvers. Dat zul je in de Angelsaksische landen niet aantreffen. Daar heten de schrijvers bij wijze van spreken gewoon John Long of Clary Bawd.
In Engeland werden de aardigste schunnige boekjes een eeuw later geschreven en gewoonlijk verschenen ze anoniem, zoals The power of Mesmerism uit 1891. Het kan nauwelijks in de schaduw staan van de werken van Anne-Josèphe en Nicolas-Edmé. Maar dat zijn dan ook twee topschrijvers in het genre.
Wat me verder is opgevallen in de Gutenberg-bibliotheek:
- The art of war was een titel die voorkwam in 1894, 1899, 1913 en zelfs, na de slachting die pas had plaatsgevonden, in 1920.
- Het ongelooflijke aantal boeken over de Franse Revolutie en over Napoleon Bonaparte, die overal Buonaparte heet.
- Amerikanen kunnen, zoals u weet, niet schrijven (een doodenkele uitzondering zoals H.L. Mencken, Mark Twain of O. Henry daargelaten) en noemen hun boeken dan ook A bunch of goodies.
- Voor de schakers is er nog dit: Game and playe of the Chesse van William Caxton uit 1474.

Wat wilde u bespreken?

Wat u wilde bespreken (de kredietcrisis die steeds meer een dipje in de economie blijkt te zijn, het kabinet Balkenende, de zaak Jomanda, de regering Obama, waarom Arnold Karskens steeds gelijk lijkt te hebben maar onderuit gaat bij zijn vervolging van die 90-jarige Nederlandse nazi’s, Wouter Bos die zegt dat hij niet met Wilders in een regering wil, waarop Nagel dan weer zegt: dat zégt ie alleen maar), wat u wilt bespreken, maakt me niet uit.
Ik ben even niet geïnteresseerd in het gesprek. Ik heb Project Gutenberg ontdekt. Wat een rijkdom!
Ik heb vandaag al 90 boeken geüpload of gedownload (het verschil tussen die dingen moet iemand me nog maar eens uitleggen). Ik ga dus zeer veel lezen, de komende maanden.
Ik wil twee schrijvers noemen die ik er niet op ontdekt heb. Ik kende ze natuurlijk al, van een stuk of vijf of tien verhalen. De eerste van die schrijvers is de Canadees Stephen Leacock. Geweldige schrijver, dat zal iedereen met me eens zijn. Zijn complete werk staat op Gutenberg. U kent Leacock misschien als de schrijver van deze zin: "Lord Ronald ... flung himself upon his horse and rode madly off in all directions."
Een andere heerlijke vondst was het complete werk van O. Henry, een schrijver van de klasse van Tsjechov, heb ik altijd gevonden op basis van vier of vijf verhalen die ik gelezen had. Hij blijkt nog beter te zijn dan ik dacht. Hij schreef ingenieuze verhalen, volgens zijn adagium: "There are stories in everything. I've got some of my best yarns from park benches, lampposts, and newspaper stands."
Daarnaast zijn er nog enkele aardige schunnige boekjes te vinden op Gutenberg, die het ook voor u de moeite moet lonen.